شهرستان دشتي يكي از مناطق مهم استان بوشهر است كه بر اساس سرشماری سال 1375؛ 69530 نفر جمعيت داشته است. اهالی از نژاد آريايی هستند و طوايف بومی، سادات، كللی ها، خواجه ها، و اميری ها در اين شهر ساكن هستند. مردم دشتی مسلمان و شيعه مذهبند و فارسی را با گويش محلی صحبت می کنند. صنايع دستی در شهرستان دشتی بيش تر شامل صنايع دستی عشايری است که اغلب آن ها را دست بافت ها تشکيل می دهند. از اين ميان می توان به حصيربافی، گليم و جاجيم بافی اشاره نمود. در شهرستان دشتی بوميان با استفاده از شاخه و برگ و نی های موجود در اطراف رودها به بافت حصير و سبد می پردازند. در بافت حصير و سبد معمولا از طرح و نقشه های به خصوصی استفاده نمی شود و بيش تر طرح ها ناشی از تخيلات بافندگان بومی است. گليم بافی در ايران شيوه های گوناگون دارد و در اغلب نقاط ايران همه شيوه ها رايج‌ است‌،‌ ولی نقش ها و رنگ‌ آميزی هايی که‌ بافندگان مناطق مختلف به کار می برند هر يک‌ دارای ويژگی های ‌خاص خود بوده‌ و اغلب از روی نقش و رنگ‌آميزی يک‌ گليم، می توان به‌ محل توليد آن پی ‌برد.‌ گليم های قشقايی معمولا دارای رنگ های بسيار زيبا و شاد است‌ و بيش تر رنگ های زنده طبيعت ‌را می توان در آن مشاهده کرد. نقوش اين‌ گليم ها معمولا نقوش متنوع هندسی است‌. در شهرستان دشتی بافت گليم در كارگاه های افقی و در روی زمين انجام می گيرد و گليم مرغوب معمولا از پشم تهيه می ‏شود. جاجيم يک گونه پارچه زبر است كه جنبه فرش هم دارد. ‌بافت‌ جاجيم در اکثر قريب‌ به اتفاق دهات و مناطق روستايی ايران مرسوم است‌ تنها تفاوت‌ و ‌امتياز جاجيم بعضی از مناطق نسبت به‌ ساير جاها ترکيب رنگ‌ و ظرافت‌ نخ‌ و نقوشی است‌ که‌ ‌روی آن ايجاد می کنند. در شهرستان دشتی نيز جاجيم های زيبا بانقوش متنوع توليد می شود.

مکان های دیدنی و تاریخی

امام زاده ميرارم‏، معبد كلات، عمارت كوشك اردشير و برج قلعه خورموج مهم ترين مكان هاي ديدني و تاريخي شهرستان دشتي را تشكيل مي دهند.
صنايع و معادن

صنايع دريايي و لنج سازي مهم ترين صنايع اين شهرستان را تشكيل مي دهند. هم چنين در منطقه خورموج معادن گچ و شن وماسه وجود دارد كه به روش صنعتی از آن ها بهره برداری می شود.
کشاورزی و دام داری

اقتصاد شهرستان دشتی بر پايه كشاورزی و باغ داری استوار است. آب كشاورزی از كاريز و چاه های معمولی فراهم می شود و فرآورده های كشاورزی و باغ داری آن عبارتند از : گندم، جو، كنجد، تنباكو، پياز، باقلا، خرما، ليمو و سبزيجات. خرما، ليمو، سبزيجات، گچ و ماسه از جمله كالاهای صادراتی اين شهرستانند.

مشخصات جغرافيايي

شهرستان دشتی در درازای جغرافيايی 51 درجه و 22 دقيقه و پهنای جغرافيايی 28 درجه و 39 دقيقه و در بلندی 60 متری از سطح دريا قرار دارد. شهرستان دشتی از شمال به شهرستان های دشتستان و تنگستان، از شرق به شهرستان فيروزآباد (استان فارس)، از جنوب به كنگان و دير و از غرب به تنگستان و دير محدود است. آب و هوای دشتی گرم وخشك و بيش ترين درجه حرارت در تابستان ها 50 درجه و كم ترين درجه در زمستان ها 15 درجه بالای صفر است. ( برای اطلاعات بيش تر نگاه کنيد به اطلاعات جغرافيايی دشتی )

وجه تسميه و پيشينه تاريخي

كاكی مركز بلوك دشتی است كه در زمان قديم به آن ماندستان می گفتند. ماندستان از نام رودخانه «مند» يا «ماند» گرفته شده است. اين رودخانه در مناطقی كه به خليج فارس می ريزند به علت همواری و كم شيب بودن زمين، سرعت چندانی نداشته به نظر می رسد آب رودخانه از حركت باز ايستاده است. به همين جهت به اين رودخانه مند يا ماند نام داده اند و كناره های آن را كه نزديك خليج فارس است ماندستان گفته اند.